We zijn zaterdagochtend vroeg opgestaan en na 3.5 uur rijden, kwamen we aan bij onze eerste stop aan de rand van het park:
Yosemite zelf is enorm groot dus we moesten nog een half uurtje rijden tot de vallei van het park. Hier word je om de haverklap overweldigd door een prachtig zicht of een waterval. We hadden vooraf onze trip een beetje voorbereid en de eerste dag stonden alle watervallen die gemakkelijk bereikbaar zijn op het programma. Onze eerste stop was Bridalveil Fall (het water wordt door de wind weggeblazen als een sluier) en we merkten direct dat het niet te vergelijken was met ons vorig bezoek: deze keer was er water, en geen klein beetje! Een foto van dichtbij zat er niet in omdat we kloddernat werden daar, dus hieronder een zicht op weg naar de waterval:
Toen we aan onze tweede korte hike wilden beginnen, was het al middag en hebben we ons lunchpakket bovengehaald (broodjes met spek met eieren) en opgegeten met zicht op de hoogste waterval (739m) van de USA (10 x hoger dan Niagra Waterfalls) en op de bekendste rots van het park (Half Dome).
Op de achtergrond Yosemite Upper fall
Vervolgens zijn we gestapt naar deze gigantische waterval, nu ja naar het laagste deel ervan want ze is opgedeeld in 'Upper Fall' en 'Lower Fall'. Hoewel er enorm veel toeristen zijn op deze wandeling, is het toch een echte aanrader. De foto's hieronder kunnen nauwelijks de indruk weergeven die het op ons maakte, je moet het in het echt zien!
Lower Fall van dichtbij (93m hoogte)
Als je Upper en Lower Fall in 1 beeld wil vastleggen, moet je al serieus wat afstand nemen!
De laatste stop op het programma van de dag was Glacier Point. Vanaf deze plaats kan je de hele vallei aanschouwen. De rit ernaartoe duurt wel meer dan een uur en het is via een kronkelig baantje maar eigenlijk moet je dit gezien hebben! Je krijgt een ongelooflijk zicht en je kan watervallen zien waarvoor je anders een serieuze hike moet doen (die stond gepland voor zondag!). Aan al onze bezoekers die ook het park gaan bewonderen: Als je tijd hebt, sla deze stop niet over, je gaat er geen spijt van krijgen!
Vallei van Yosemite met in de achtergrond nog sneeuw op de bergtoppen
Ingezoomd op Upper Fall, indrukwekkend hoe het water 400m naar beneden valt!
Nogmaals Upper & Lower Fall :-)
één van de vele vogeltjes die ik heb achtervolgd met mijn camera :-)
Nadat ik de nodige foto's had getrokken zijn we nog even in de giftshop een overprijsde Yosemite-Tshirt gaan kopen voor mij. Ik had 's ochtends vergeten ook maar 1 t-shirt in te pakken, het was dus uit noodzaak :-).
We gingen overnachten in het Wawona hotel (gelegen aan de onderkant van het park), een 200 jaar oud hotel dat zelfs een golfbaan heeft aangelegd in het park. Toen we echter wilden inchecken bleek er een probleem te zijn, volgens het systeem hadden we van zondag op maandag geboekt. Ik begon al even te stressen want die fout had ik al eens gemaakt (met het busje van de luchthaven naar huis) dus pakte ik snel de voucher en zag tot mijn opluchting dat ik geen fout had gemaakt. Het hielp ons wel niet echt want ze hadden geen enkele kamer meer vrij en we hadden al de hele dag overal bordjes gezien dat er in het park geen slaapplaats meer vrij was. Ik werd een beetje ambetant want de persoon had zo iets van 'sorry, maar het is nu zo'. Al een geluk was de 'manager-on-duty' iets behulpzamer en besefte hij dat ze hun eigen fout moesten oplossen. Na even rondbellen had hij een kamer gevonden in het 'Tenaya Lodge' hotel op 15 minuutjes rijden. Het was zelfs een upgrade en we moesten (al een geluk) niet bijbetalen.
Toen we aankwamen bij de Tenaya lodge, waren we wel even onder de indruk, het was echt groot en er was blijkbaar een Prom Night (schoolbal) en huwelijksfeest aan de gang. We hebben snel ingecheckt en na het avondeten zijn we allebei vrijwel direct in slaap gevallen om 22u. We waren doodop en er stond ons nog een vermoeiende dag te wachten!
De volgende dag zijn we na een stevig ontbijt terug naar het park gereden. Op weg naar het beginpunt van onze hike zijn nog gestopt bij Tunnel View, een plaats waar je een knappe foto van de vallei kan trekken:
Vervolgens zijn we doorgereden naar de parking die het dichtste was bij de hike. De wandeling zelf zou ongeveer 15km lang zijn en we moesten 700m klimmen naar de top , we wilden dus zo fris mogelijk eraan beginnen. De hike zelf, 'The Mist trail', is een van de populairste in de het park want je hebt onderweg prachtige zichten van het hele park en je komt langs 2 indrukwekkende watervallen: Vernal Fall en Nevada Fall!
Het eerste deel was al best steil omhoog maar op een verhard pad, iets dat zelfs te doen is met een buggy. Na een half uurtje wordt je al beloond met een mooi zicht van de eerste waterval wanneer je de rivier moet oversteken. Vanaf dan echter wordt het een pak uitdagender want nu moet je vlak naast het water (en de waterval) klimmen via een natuurlijke trap. Het trapje zelf gaf me al wat hoogtevrees en we werden ook nog eens nat van de waterval, al een geluk moesten we niet langs deze weg terug naar beneden. De foto's die we konden trekken maakten wel alles goed:
Even poseren terwijl je kletsnat wordt!
Maar het was de moeite om zo dicht Vernal Fall te bewonderen!
En zo zag het zicht van boven de waterval eruit!
Eens we de top bereikt hadden van de eerste waterval, was het al etenstijd (1.5u gehiked) en we konden toch wel wat extra vitamientjes gebruiken want het volgende deel zou moeilijker zijn! Met nieuwe moed zijn we dan ook vrij snel terug vertrokken naar de top van de 2de waterval. Ook dit deel was best vermoeiend maar we vonden het minder grellig dan het eerste deel doordat we nu niet nat werden en de grond dus niet glad was.
Op weg naar Nevade Fall zagen we hem steeds dichterbij komen
Af en toe moesten we wel even uitrusten
Nog eens 1.5u later kwamen we boven aan en toen kreeg ik wel een beetje meer schrik. Hoewel het zicht adembenemend was, begon mijn hoogtevrees lastig te doen. Ik was wel niet de enige met dat probleem. Hieronder de foto's die Eva heeft getrokken terwijl ik iets verder van de rand stond:
Top bereikt! Wel wat wind en beetje schrik :-)
Het zicht naar beneden...
Op de terugweg: Nevada Fall & Little Dome!
De terugtocht konden we via een andere route doen waardoor we weer werden verwend door fantastisch uitzichten maar stilletjes aan begon de vermoeidheid ervoor te zorgen dat we meer uitkeken naar de auto! Na 5.5u en 15km kwamen we uitgeput aan bij de auto. Het was ondertussen ook al 17u en we zijn dan ook vrij snel vertrokken richting Santa Clara, we moesten immers nog een 4-tal uur rijden!
Al een geluk was er geen file onderweg en iets voor 21u waren we thuis en hebben genoten van een welverdiende Panda Express (Aziatische fastfood: noodles, rijst, veel kip LEKKER!). Niet veel later lagen we te slapen :-).
Groetjes,
Steven & Eva

Geen opmerkingen:
Een reactie posten