Weekend Yosemite

Afgelopen weekend zijn we naar Yosemite geweest en het was fantastisch maar we voelen het nog altijd een beetje in onze benen van al het stappen! Tijdens onze Westkust reis een paar jaar geleden waren we al eens in het park geweest, maar slecht 1 dag (door ons drukke programma) dus het was tijd om het nog eens te bezoeken. Deze keer gingen we ook in de meest populaire periode (maand mei) aangezien de verschillende watervallen in het park dan het spectaculairst zijn!

We zijn zaterdagochtend vroeg opgestaan en na 3.5 uur rijden, kwamen we aan bij onze eerste stop aan de rand van het park:

Yosemite zelf is enorm groot dus we moesten nog een half uurtje rijden tot de vallei van het park. Hier word je om de haverklap overweldigd door een prachtig zicht of een waterval. We hadden vooraf onze trip een beetje voorbereid en de eerste dag stonden alle watervallen die gemakkelijk bereikbaar zijn op het programma. Onze eerste stop was Bridalveil Fall (het water wordt door de wind weggeblazen als een sluier) en we merkten direct dat het niet te vergelijken was met ons vorig bezoek: deze keer was er water, en geen klein beetje! Een foto van dichtbij zat er niet in omdat we kloddernat werden daar, dus hieronder een zicht op weg naar de waterval:

Toen we aan onze tweede korte hike wilden beginnen, was het al middag en hebben we ons lunchpakket bovengehaald (broodjes met spek met eieren) en opgegeten met zicht op de hoogste waterval (739m) van de USA (10 x hoger dan Niagra Waterfalls) en op de bekendste rots van het park (Half Dome).

Op de achtergrond Yosemite Upper fall

Vervolgens zijn we gestapt naar deze gigantische waterval, nu ja naar het laagste deel ervan want ze is opgedeeld in 'Upper Fall' en 'Lower Fall'. Hoewel er enorm veel toeristen zijn op deze wandeling, is het toch een echte aanrader. De foto's hieronder kunnen nauwelijks de indruk weergeven die het op ons maakte, je moet het in het echt zien!

Lower Fall van dichtbij (93m hoogte)

Als je Upper en Lower Fall in 1 beeld wil vastleggen, moet je al serieus wat afstand nemen!

De laatste stop op het programma van de dag was Glacier Point. Vanaf deze plaats kan je de hele vallei aanschouwen. De rit ernaartoe duurt wel meer dan een uur en het is via een kronkelig baantje maar eigenlijk moet je dit gezien hebben! Je krijgt een ongelooflijk zicht en je kan watervallen zien waarvoor je anders een serieuze hike moet doen (die stond gepland voor zondag!). Aan al onze bezoekers die ook het park gaan bewonderen: Als je tijd hebt, sla deze stop niet over, je gaat er geen spijt van krijgen!

 Zicht op Half Dome(midden), Vernal Fall en Nevada Fall (rechts)

Vallei van Yosemite met in de achtergrond nog sneeuw op de bergtoppen

Ingezoomd op Upper Fall, indrukwekkend hoe het water 400m naar beneden valt!

Nogmaals Upper & Lower Fall :-)

één van de vele vogeltjes die ik heb achtervolgd met mijn camera :-)

Nadat ik de nodige foto's had getrokken zijn we nog even in de giftshop een overprijsde Yosemite-Tshirt gaan kopen voor mij. Ik had 's ochtends vergeten ook maar 1 t-shirt in te pakken, het was dus uit noodzaak :-).

We gingen overnachten in het Wawona hotel (gelegen aan de onderkant van het park), een 200 jaar oud hotel dat zelfs een golfbaan heeft aangelegd in het park. Toen we echter wilden inchecken bleek er een probleem te zijn, volgens het systeem hadden we van zondag op maandag geboekt. Ik begon al even te stressen want die fout had ik al eens gemaakt (met het busje van de luchthaven naar huis) dus pakte ik snel de voucher en zag tot mijn opluchting dat ik geen fout had gemaakt. Het hielp ons wel niet echt want ze hadden geen enkele kamer meer vrij en we hadden al de hele dag overal bordjes gezien dat er in het park geen slaapplaats meer vrij was. Ik werd een beetje ambetant want de persoon had zo iets van 'sorry, maar het is nu zo'. Al een geluk was de 'manager-on-duty' iets behulpzamer en besefte hij dat ze hun eigen fout moesten oplossen. Na even rondbellen had hij een kamer gevonden in het 'Tenaya Lodge' hotel op 15 minuutjes rijden. Het was zelfs een upgrade en we moesten (al een geluk) niet bijbetalen.

Toen we aankwamen bij de Tenaya lodge, waren we wel even onder de indruk, het was echt groot en er was blijkbaar een Prom Night (schoolbal) en huwelijksfeest aan de gang. We hebben snel ingecheckt en na het avondeten zijn we allebei vrijwel direct in slaap gevallen om 22u. We waren doodop en er stond ons nog een vermoeiende dag te wachten!

De volgende dag zijn we na een stevig ontbijt terug naar het park gereden. Op weg naar het beginpunt van onze hike zijn nog gestopt bij Tunnel View, een plaats waar je een knappe foto van de vallei kan trekken:

Vervolgens zijn we doorgereden naar de parking die het dichtste was bij de hike. De wandeling zelf zou ongeveer 15km lang zijn en we moesten 700m klimmen naar de top , we wilden dus zo fris mogelijk eraan beginnen. De hike zelf, 'The Mist trail', is een van de populairste in de het park want je hebt onderweg prachtige zichten van het hele park en je komt langs 2 indrukwekkende watervallen: Vernal Fall en Nevada Fall!

Het eerste deel was al best steil omhoog maar op een verhard pad, iets dat zelfs te doen is met een buggy. Na een half uurtje wordt je al beloond met een mooi zicht van de eerste waterval wanneer je de rivier moet oversteken. Vanaf dan echter wordt het een pak uitdagender want nu moet je vlak naast het water (en de waterval) klimmen via een natuurlijke trap. Het trapje zelf gaf me al wat hoogtevrees en we werden ook nog eens nat van de waterval, al een geluk moesten we niet langs deze weg terug naar beneden. De foto's die we konden trekken maakten wel alles goed:

Even poseren terwijl je kletsnat wordt!

Maar het was de moeite om zo dicht Vernal Fall te bewonderen!

En zo zag het zicht van boven de waterval eruit!

Eens we de top bereikt hadden van de eerste waterval, was het al etenstijd (1.5u gehiked) en we konden toch wel wat extra vitamientjes gebruiken want het volgende deel zou moeilijker zijn! Met nieuwe moed zijn we dan ook vrij snel terug vertrokken naar de top van de 2de waterval. Ook dit deel was best vermoeiend maar we vonden het minder grellig dan het eerste deel doordat we nu niet nat werden en de grond dus niet glad was.

Op weg naar Nevade Fall zagen we hem steeds dichterbij komen

Af en toe moesten we wel even uitrusten

Nog eens 1.5u later kwamen we boven aan en toen kreeg ik wel een beetje meer schrik. Hoewel het zicht adembenemend was, begon mijn hoogtevrees lastig te doen. Ik was wel niet de enige met dat probleem. Hieronder de foto's die Eva heeft getrokken terwijl ik iets verder van de rand stond:

Top bereikt! Wel wat wind en beetje schrik :-)

Het zicht naar beneden...

Op de terugweg: Nevada Fall & Little Dome!

De terugtocht konden we via een andere route doen waardoor we weer werden verwend door fantastisch uitzichten maar stilletjes aan begon de vermoeidheid ervoor te zorgen dat we meer uitkeken naar de auto! Na 5.5u en 15km kwamen we uitgeput aan bij de auto. Het was ondertussen ook al 17u en we zijn dan ook vrij snel vertrokken richting Santa Clara, we moesten immers nog een 4-tal uur rijden!

Al een geluk was er geen file onderweg en iets voor 21u waren we thuis en hebben genoten van een welverdiende Panda Express (Aziatische fastfood: noodles, rijst, veel kip LEKKER!). Niet veel later lagen we te slapen :-).

Groetjes,

Steven & Eva

Tijd om naar de kapper te gaan!

Op mijn werk is er wel altijd iets te doen (behalve werken). Om de haverklap wordt er wel een of andere activiteit georganiseerd en zo kregen we vorige week een mail dat vanaf 13u er ijsjes zouden uitgedeeld worden in 'The Quad', de cafetaria. Ik had de mail maar half gelezen maar toen ik nadien iets beter keek, bleek het het favoriete ijssalon van Eva te zijn... 2 (nog warme) koekjes met chocolade stukjes en daartussen een bol ijs naar keuze. Ik kon het dan ook niet laten om er een foto van te nemen en haar (en Karin) een beetje jaloers te maken:

Het was heerlijk, maar wel niet makkelijk om deftig op te eten!

Gisteren waren we in de Safeway, de supermarkt, op zoek naar tonijn toen we onderstaande blikje tegenkwamen:

Chicken of the sea

We hadden al door dat de Amerikanen zot waren van kip (elke dag zijn 6-7 van de 10 gerechten op het menu met kip...) maar dit was nieuw voor ons. Papa, je bent gewaarschuwd e! We zullen nog laten weten of het naar kip smaakte ;-)

Het toppunt moest nog komen, een beetje later toen we ons blikje aan het betalen waren, zei de kassierster dat ik enorm had leek op 'die ene' van One Direction. Dat was voor mij het signaal dat ik zo snel mogelijk naar de kapper moet!

De volgende blogpost zal voor na het weekend zijn, want we gaan hiken in Yosemite!

Groetjes,

Steven & Eva

Afgelopen weekends/weken: terug naar het gewone leven

Hey iedereen,

De afgelopen weken hebben we niet echt iets speciaal beleefd, na het bezoek van Eric en Karin moesten we terug naar ons 'gewone' leventje hier.

Tijdens het paasweekend hebben we een beetje genoten van het goede weer hier, spijtig genoeg hadden we beiden geen lang weekend want we moesten werken op Paasmaandag. Op zaterdag zijn we 's ochtends gaan joggen en toen we voorbij het parkje liepen zagen we dat het grasveld vol paaseitjes lag. Ze hadden allemaal felle kleuren en het waren er echt superveel. Ik wilde eventjes stoppen om een foto te trekken omdat het toch wel indrukwekkend was maar dat zou de statistieken van onze loopprestaties verslechteren wat we niet willen natuurlijk! Blijkbaar is zelfs paaseieren rapen hier helemaal georganiseerd: ouders schrijven zich in (en betalen), kindjes wachten braaf in het midden van het grasveld en wanneer een 'startschot' wordt gegeven, mogen ze braafjes paaseitjes rapen... (Ik gok dat het aantal ook beperkt is). Toch iets minder leuk dan in België!

In de namiddag zijn we gaan BBQ'en bij vrienden iets verder in de straat en al een geluk waren we gaan joggen want er waren veel en lekkere hotdogs en ook steak! Op Paaszondag zijn we na het skypen een hike gaan doen in de bergen aan de rand van Los Gatos. Het was eventjes rijden (40 minuten) maar dat hadden we ervoor over want volgens de website waren de zichten fenomenaal en er zou zelfs een waterval zijn! Zodra Eva dat leest, is ze verkocht! Iets na 10u zijn we vertrokken want het zou weer warm worden en na een kronkelig ritje kwamen we aan bij het begin van de trail. We waren duidelijk iets te zomers gekleed toen we naar de andere hikers keken maar de inspanning heeft ons wel voldoende verwarmd. Het was het meeste klimmen en dalen dat we al hadden gedaan en soms moesten we zelfs over de rotsen klimmen. Er was niks gevaarlijks aan maar het was wel tof en wanneer we op een top stonden, hadden we altijd een mooi zicht over de rest van de heuvels. Eva was wel een beetje teleurgesteld dat de waterval niet veel voorstelde. Om dit goed te maken gaan we dit weekend een tripje boeken naar Yosemite om de indrukwekkende watervallen daar te bewonderen.

ik!

Na onze hike hebben in de late namiddag wat in de zon gelegen en we waren nadien allebei verbrand, ik ben zelfs nu nog aan het vervellen daarvan.. Weer een les geleerd, altijd smeren, ook al is het 16u, de zon blijft goed branden! De rest van de avond heeft Eva nog wat gewerkt ( er kwam weer een hele drukke week aan) en ik heb wat naar Stievie gekeken. Toch fijn dat we zoveel Belgische programma's kunnen blijven volgen!

De volgende 5 (werk)dagen waren vrij saai. Ik had het vrij rustig maar Eva was weer elke avond laat thuis en altijd aan het werk. Op woensdag zei ze me dat er iets mis was met 1 van onze banden van de auto (lichtje was gaan branden). Daarom ben ik de volgende ochtend heel vroeg naar een 'Mexicaanse' bandengarage gereden om hem te gaan maken, al een geluk was het vrij snel in orde en het was in onze ogen vrij goedkoop! Een leuke pauze in de drukke werkweek was een afterwork etentje me de Belgen die bij PwC werken. We hadden afgesproken in Mountain View, ze hadden er lekkere sangria en het was er gezellig druk op het verwarmde terras. Er werken nu 4 Belgen in het San Jose kantoor van PwC.

Auto zonder band :-)

Het weekend hierna was nog saaier dan het vorige omdat Eva nog veel moest doen voor haar werk. Behalve joggen, wat wandelingetjes en naar supermarkt rijden is er niet veel gebeurd. Ondertussen is Eva sinds dinsdag in Dallas voor een opleiding (die ze zelf moet geven) en vandaag (vrijdag) landt ze terug in San Jose en staat er wederom een rustig weekend op het programma... Een kleine rustperiode voor de "drukke" periode want ons programma ziet er binnenkort goedgevuld uit: volgende week een weekendje naar Yosemite en niet snel erna komt An en daarna ook mijn zus met Francis en Axel.

Veel groetjes,

Steven & Eva

PS: Voor zij die het zich afvragen, 1 mei is hier geen feestdag en we hebben dus ook geen lang weekend :-(